چندشعرکوتاه ازپرویزبیگی
(۱)
صدف ها
صداهای تو در تو
سوگ آواز مردان بی باز گشت
(۲)
هوا
طعم کبوتر داشت
که تو را آوردند
(۳)
مترس
این مترسک لباس ندارد
(۴)
کرکس های کرمان
در آرزوی چشم های آغا محمد خان
(۵)
سگان ولگرد
این گربه صبور
از پلنگ سانان است
(۶)
این همان صندلی ست
که هزار بار روی آن نشستی
و یک بار زیر پایت را خالی کرد
(۷)
هم موج ها الکنند
هم صخره ها ناشنوا
(۸)
گور خر
زندانی طبیعت
(۹)
قهوه چشم هات
بی اعتباری فال ها
(۱۰)
به دنبال تیله ها می دویدند
من اما
با چشم هایت
بی اعتباری فال ها
+ نوشته شده در جمعه ششم اسفند ۱۳۸۹ ساعت 22:56 توسط سیدمحمدآتشی
|
درخیال استجابتهای روزانی مرغ آمین رابدان نامی که اوراهست می خوانند مردم "نیما"